Με την οστεοχόνδρωση, εμφανίζεται σταδιακή καταστροφή του νωτιαίου ιστού, γεγονός που οδηγεί σε διαταραχή της λειτουργίας του. Τυπικά, τέτοιες εκφυλιστικές διεργασίες αναπτύσσονται στα πιο κινητά μέρη του. Οι νέοι εμφανίζουν συχνότερα αυχενική οστεοχόνδρωση. Η αστάθεια αυτού του τμήματος, σε συνδυασμό με την αυξημένη φυσική δραστηριότητα, εξηγεί την ευαισθησία του σε τραυματισμούς και διάφορες εκφυλιστικές διεργασίες. Σε 3 στις 10 περιπτώσεις, είναι η αιτία των ξαφνικών πονοκεφάλων. Η οστεοχόνδρωση προκαλεί μεταβολικές διαταραχές στη σπονδυλική στήλη. Εξαιτίας αυτού, οι δίσκοι σε αυτό διογκώνονται και στη συνέχεια σπάνε.
Συμπτώματα
Αρκετά σημάδια μπορεί να υποδηλώνουν δυστροφικές αλλαγές στη σπονδυλική στήλη. Ανάλογα με το στάδιο της νόσου, είναι περισσότερο ή λιγότερο έντονες. Η αυχενική οστεοχονδρωσία έχει τα ακόλουθα συμπτώματα:
- Πόνος στον αυχένα, στο πίσω μέρος του κεφαλιού, στον ώμο. Δυναμώνει ακόμα και με ελαφρύ φορτίο.
- Μούδιασμα στα άκρα.
- Τραγάνισμα κατά τη στροφή του λαιμού.
- Πονοκέφαλος, που εντοπίζεται κυρίως στο πίσω μέρος του κεφαλιού και στους κροτάφους.
- Λιποθυμία, χρόνια κόπωση.
- Εμβοές, απώλεια ακοής.
- Απώλεια οπτικής οξύτητας.
Ο ενοχλητικός πόνος στην περιοχή της καρδιάς μπορεί επίσης να υποδεικνύει αυχενική οστεοχόνδρωση. Ο ασθενής συχνά βιώνει αισθήσεις παρόμοιες με τη στηθάγχη. Όταν τσιμπηθεί η σπονδυλική ρίζα, εμφανίζονται άλλες διαταραχές. Για παράδειγμα, απώλεια ευαισθησίας της γλώσσας ή μειωμένος μυϊκός τόνος του αυχένα, προβλήματα αναπνοής. Εάν η θεραπεία δεν συνταγογραφηθεί έγκαιρα, ο ασθενής μπορεί να αναπτύξει προεξοχή ή κήλη.
Υπάρχουν τέσσερα στάδια της οστεοχονδρωσίας. Το πρώτο χαρακτηρίζεται από αστάθεια στους μεσοσπονδύλιους δίσκους. Στο δεύτερο, το κύριο σύμπτωμα θεωρείται η προεξοχή. Ταυτόχρονα, τα κενά μεταξύ των σπονδύλων γίνονται μικρότερα. Εμφανίζεται σύνδρομο πόνου, το οποίο μπορεί να σχετίζεται με τσιμπημένες νευρικές ρίζες.
Στο τρίτο στάδιο, εμφανίζεται καταστροφή του ινώδους δακτυλίου, που αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του μεσοσπονδύλιου δίσκου. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο εμφανίζεται στη συνέχεια η παραμόρφωσή του. Ένας ασθενής με το τέταρτο στάδιο της αυχενικής οστεοχόνδρωσης βιώνει έντονο πόνο με οποιαδήποτε κίνηση. Αξίζει να σημειωθεί ότι η μείωση της έντασής του δεν υποδηλώνει ανάκαμψη. Αντίθετα, αυτό δείχνει ότι έχει ξεκινήσει η διαδικασία σχηματισμού οστεοφύτων που συνδέουν τους σπονδύλους. Κατά κανόνα, αυτό οδηγεί σε αναπηρία. Η θεραπεία συνταγογραφείται με βάση τα κλινικά σημεία και το στάδιο ανάπτυξης της παθολογίας.
Αιτίες της νόσου
Η καθιστική εργασία συνοδεύεται συχνότερα από αυχενική οστεοχόνδρωση. Αυτό το τμήμα της σπονδυλικής στήλης είναι αρκετά συμπαγές και επομένως ακόμη και η ελαφριά μυϊκή ένταση σε αυτό οδηγεί σε συμπίεση των νευρικών απολήξεων και των αιμοφόρων αγγείων. Σε αυτό το φόντο, συχνά σχηματίζονται οστεόφυτα, γεγονός που επιδεινώνει μόνο την κατάσταση. Εκτός από τον καθιστικό τρόπο ζωής, η ασθένεια μπορεί να προκληθεί από:
- μεταβολικές διαταραχές?
- ανθυγιεινή διατροφή?
- εναπόθεση αλάτων στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης.
- υποθερμία?
- κληρονομική προδιάθεση;
- τραυματισμοί της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης.
- ρευματισμός.
Η ανάπτυξη της νόσου μπορεί επίσης να προκληθεί από καμπυλότητα της σπονδυλικής στήλης ή υπερβολικό βάρος. Άτομα με κακή φυσική κατάσταση ή αθλητές που κάνουν λάθη στην προπονητική διαδικασία κινδυνεύουν.
Ποιος γιατρός αντιμετωπίζει την αυχενική οστεοχονδρωσία;
Για να αποφύγετε την ανάπτυξη επιπλοκών, με τα πρώτα σημάδια τσιμπήματος των νευρικών ριζών της σπονδυλικής στήλης, θα πρέπει να αναζητήσετε βοήθεια από έναν ειδικό γιατρό. Η αυχενική οστεοχονδρωσία και τα συμπτώματά της αντιμετωπίζονται από νευρολόγους, χειροπράκτες και οστεοπαθητικούς.
Επιπλέον, μπορεί να χρειαστεί να συμβουλευτείτε νευροχειρουργό, τραυματολόγο, θεραπευτή ή καρδιολόγο. Για να διαφοροποιήσει τη διάγνωση, ο γιατρός αναλύει τα παράπονα του ασθενούς. Σε αυτό το στάδιο, κάνει στον ασθενή τις ακόλουθες ερωτήσεις:
- Πότε εμφανίστηκε για πρώτη φορά ο πόνος στον αυχένα;
- Η αυχενική οστεοχονδρωσία συνοδεύεται από άλλα συμπτώματα;
- Η επαγγελματική δραστηριότητα του ασθενούς περιλαμβάνει την ανύψωση βαρέων αντικειμένων ή τη διατήρηση του αυχένα ακίνητο για μεγάλο χρονικό διάστημα;
- Ποιο είναι το επίπεδο φυσικής κατάστασης του ασθενούς;
- Έχει ο ασθενής σημεία νευρολογικών διαταραχών;
Για να εκτιμήσει την κατάσταση της σπονδυλικής στήλης, ο γιατρός συνταγογραφεί ακτινογραφίες, αξονική τομογραφία ή μαγνητική τομογραφία. Ανάλογα με τα συμπτώματα και το στάδιο της νόσου, η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει μασάζ, κολύμπι και θεραπεία άσκησης. Οι τοπικές διαδικασίες καταστροφής επηρεάζονται χρησιμοποιώντας τον βελονισμό. Σε περίπτωση έντονου πόνου, ο γιατρός συνταγογραφεί αναισθητικά. Η ένταση στους μύες ανακουφίζεται με μυοχαλαρωτικά. Σε προχωρημένες περιπτώσεις, όταν ο ασθενής έχει κήλη που συμπιέζει τις ρίζες του νωτιαίου μυελού, είναι απαραίτητη η χειρουργική επέμβαση.
Τι γίνεται αν η ασθένεια δεν αντιμετωπιστεί;
Ελλείψει εξειδικευμένης ιατρικής φροντίδας, ο ασθενής αναπτύσσει τελικά χρόνιο πόνο στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης. Ακτινοβολεί στα άνω και κάτω άκρα, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε παράλυση. Καθώς τα οστεόφυτα αναπτύσσονται, συμπιέζουν τα νευρικά κανάλια, τις φλέβες και τις αρτηρίες. Αυτό μπορεί να διαταράξει τη διαδικασία της εγκεφαλικής κυκλοφορίας. Αυτό συχνά προκαλεί ισχαιμία και εγκεφαλικά στη σπονδυλική στήλη. Η όραση και η ακοή του ασθενούς επίσης επιδεινώνονται, εμφανίζονται ημικρανίες και βλαστική-αγγειακή δυστονία.
Μελετώντας την αυχενική οστεοχονδρωσία και τα κλινικά της συμπτώματα, οι γιατροί συχνά διαγιγνώσκουν τη ριζοπάθεια. Οδηγεί σε μερική ή πλήρη απώλεια της κινητικότητας των σπονδύλων. Η εμφάνιση παροξύνσεων αποτελεί λόγο νοσηλείας του ασθενούς. Η πιο σοβαρή συνέπεια της αυχενικής οστεοχόνδρωσης θεωρείται η συμπίεση του νωτιαίου μυελού. Ο κίνδυνος θανάτου είναι αρκετά υψηλός. Για να αποφύγετε την ανάπτυξη επιπλοκών, είναι απαραίτητο να συμβουλευτείτε έναν γιατρό το συντομότερο δυνατό. Το πρόγραμμα εργασίας πρέπει να είναι ήπιο. Θα πρέπει να κάνετε ειδικές ασκήσεις κάθε μέρα και, αν είναι δυνατόν, πρωινές ασκήσεις.